Gaat het tij nu al keren?

Afgelopen week verschenen er verschillende nieuwsberichten die lijken aan te geven dat het einde van de uitrol van grootschalige energieopwekking met windturbines in zicht komt. Stijgende kosten en onzekere opbrengsten voor windprojecten op zee leidden ertoe dat er zich geen enkele bieder meldde voor de tender die het Deense Energieagentschap had uitgegeven. Het betreft hier windparken in de Noordzee met een gezamenlijke capaciteit van 3 GW. Aangezien er hiervoor geen subsidie zou worden verstrekt en er concessiebetalingen aan de Staat zouden moeten worden gedaan, bleven biedingen uit. Eens te meer toont dit aan dat windenergie slechts geld oplevert wanneer de belastingbetaler hierin voorziet: https://windenergie-nieuws.nl/06/geen-interesse-voor-eerste-ronde-van-6gw-offshore-wind-aanbestedingsprocedure-in-denemarken/

De Nederlandse politiek lijkt daarnaast vanaf 2030 afscheid te willen nemen van de Regionale Energie Strategie (RES). Op basis van de afspraken die in de RES regio’s gemaakt zijn, worden nu nog altijd grootschalige wind- en zonprojecten op land uitgerold. Wat de belofte om de bijl in de RES te zetten waard is, is natuurlijk nog afwachten. Maar dit signaal bevestigd wel dat de groeiende weerstand onder de bevolking zijn vruchten begint af te werpen: https://archive.ph/ZrA53

Tot slot wordt in deze donkere periode voor de kerstdagen maar weer eens pijnlijk duidelijk dat de weersafhankelijke energiebronnen de stroomprijzen enorm kunnen opdrijven. Door een gebrek aan zon en wind in vrijwel heel Europa steeg de elektriciteitsprijs voor mensen met een dynamisch op donderdag 12 december naar een hoogte van €1,21 per kilowattuur. Ook in Duitsland stegen de elektriciteitsprijzen naar recordhoogte: https://www.gelderlander.nl/economie/wie-dynamisch-energiecontract-heeft-betaalt-zich-vanavond-blauw-1-21-euro-voor-1-kwh~a1898055/